Uvod. Tireoglosalna cista predstavlja najcescu kongenitalnu anomaliju vrata i javlja se kod oko 7% ukupne populacije. Nastaje kao posljedica izostanka obliteracije ductus thyreoglossus-a za vrijeme tireoidne migracije tokom embrionalnog razvoja. Najcesce se dijagnostikuje u prvoj deceniji života, a dijagnoza se postavlja klinickim pregledom, ehosonografijom, multislajsnom kompjuterizovanom tomografijom (MSCT) i/ili magnetnom rezonancom (MRI) glave i vrata, finom iglenom aspiracijom (FNA) i citoloskom analizom punktata. Terapija je hirurska, operacijom po Sistrunk-u. Prikaz bolesnika. Cetrdesetogodisnji pacijent je hospitalizovan radi dijagnostike i lijecenja tumora podvilicne i podbradne regije i usne supljine, sa dislokacijom jezika, otežanim gutanjem, i govorom. Pacijent je u ranom djetinjstvu uocio potkožnu izraslinu ispod brade koja je postepeno rasla. Klinickim pregledom vidi se potkožna tumorska masa koja zahvata submentalnu i obje submandibularne regije predominantno lijevo uz intraoralnu prezentaciju submukoznog tumora koja u potpunosti ispunjava orofarinks i dislocira jezik udesno. MSCT poda usta i vrata ukazuje na nepravilno ovalni tumor velicine 120 x 95 x 90 mm, koji gornjim polom doseže do tvrdog nepca, zauzima usnu supljinu te se spusta anterolateralno i vise lijevo u regiju vrata do hioidne kosti, udesno dislocirajuci jezik, jednjak i strukture farinksa i larinksa. Citoloska analiza sadržaja ciste dobijenog FNA pokazuje da sadržaj odgovara tireoglosalnoj cisti. U uslovima opste nazotrahealne anestezije uradi se operacija po Sistrunk-u sa odstranjenjem cisticnog tumora i srednjeg dijela hioidne kosti uz repozicioniranje jezika. Postoperativni tok protekao uredno. Funkcije govora i gutanja u potpunosti rehabilitovane. Patohistoloski nalaz je potvrdio da se radi o tireoglosalnoj cisti. Zakljucak. Tireoglosalne ciste su najcesce kongenitalne anomalije vrata i uspjesno se lijece operativnim zahvatom sa zadovoljavajucim ishodom, niskom stopom komplikacija i malim procentom recidiva.

In this study, novel hexa coordinated ruthenium(III) complex of the type Na[RuCl2L2)] (where L = monobasic bidentate Schiff base derived from the condensation of 5-nitrosalicyladehyde with aniline) has been synthesized and characterized by electrospray ionization time-of-flight mass spectrometry, infrared spectroscopy and ultraviolet/visible spectrophotometry. Schiff base N-phenyl-5-nitrosalicylideneimine is coordinated to the ruthenium via imine nitrogen and phenolic oxygen. Mass spectra showed molecular ion (M-) at m/z 653.9641 which corresponds to [C26H18Cl2N4O6Ru]. The in vitro antimicrobial properties of the Schiff base and the complex were tested by micro-dilution technique and agar plate assay for determination of minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC). The compounds showed a higher antibacterial activity against tested Gram-positive bacteria (Staphylococcus aureus ATCC 33591 and ATCC 29213), whereas against the Gram-negative bacteria (Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Escherichia coli ATCC 25922, Klebsiella pneumoniae ATCC 700603) were ineffective. The genotoxic effects of Ru(III) complex were investigated using the Cytokinesis Block Micronucleus (CBMN) assay in human lymphocytes cultures. The cell culture treated with the complex at a concentration of 3.7 μg/mL exhibit the most prominent effect of decreasing the frequency of micronucleus for 44%, while at the concentrations of 1.5 and 7.4 μg/mL effect is slightly lower (40%), compared to the control cell culture.

In this paper we study radicals of a semigroup which is the union of a family of its subsets, indexed by a nonempty set, such that the intersection of two distinct subsets is contained in the set of left zeroes of that semigroup.