Analiza zakonske regulative u oblasti očuvanja životinjskih genetičkih resursa Republike Srpske
Osnovni međunarodni standardi koji definisu ciljeve, prioritete, mjere i obaveze, kako u ocuvanju bioloske raznovrsnosti, tako i u zastiti genetickih resursa u stocarstvu, odnosno zastiti autohtonih rasa domacih životinja, sadržani su u Globalnom akcionom planu Svjetske organizacije za hranu i poljoprivredu (FAO), kao i Konvenciji o bioloskoj raznovrsnosti. Pristupanjem međunarodnim konvencijama, BiH/RS se obavezala da ce uspostaviti sistem mjera kojim ce se omoguciti ocuvanje bioloske raznovrsnosti i zastitu autohtonih i ugroženih rasa domacih životinja. Nepostojanje registra autohtonih rasa sa preciznim podacima o vrsti, brojnom stanju i lokacijama grla, onemogucava preduzimanje mjera zastite i sprecavanje nelegalnog izvoza, cime se ugrožava njihov opstanak. Zakonska regulativa koja bi regulisala inventarizaciju i zastitu genofonda jos uvijek ne postoji, a u oblasti geneticke raznovrsnosti veoma mali broj naucnih i strucnih radova posvecuje pažnju o autohtonim rasama. Sa aspekta ocuvanja animalnih genetickih resursa potrebno je u sto kracem vremenskom roku predložiti i usvojiti Zakon o genetickim resursima Republike Srpske, kao i izmjene i dopune Zakona o stocarstvu RS, te donijeti programe i pravilnike koji su od kljucne važnosti za upravljanje genetickim resursima u stocarstvu, a u skladu sa međunarodnim standardima.